poniedziałek, 5 grudnia 2011

The Jungle Prescription tells the story of ayahuasca, a visionary Amazonian brew of indigenous origin and its encounter with the West, as played out through the story of two doctors. The first, Dr. Jacques Mabit, runs a legendary detox centre deep in the Peruvian jungle. The second, Dr. Gabor Maté, is risking his reputation trying to establish a similar program in Canada. Through the intimate stories of these doctors and their patients, we see how an ancient medicine causes cathartic, life-changing insight, and we witness the commitment of people who have devoted their whole lives to helping others applying this medicinal knowledge. The Ayahuasca Project is a labour of love developed over the course of ten years of research, with long periods of travel in the Amazon region. We have gathered an outstanding and unique collection of footage, stories and experiences in the complex and multifaceted ayahuasca world. We made a short version of the film for Canada´s CBC, The Jungle Prescription, and we ran out of money. Now we need YOUR support to help us finish the editing and final post-production of the feature-length documentary we set out to make.

Awareness is transforming you


Awareness works like magic, it simply cleans the ilusion, the fear, the ego..., it transforms your life and others lives rising your vibration

KUNDALINI: Awake your INNER FORCE 11.11.11 12.21.12

Kundalini is a condensed, primal force, similar to the potential energy found in water. When released, it creates a vertical connection between the chakras by opening the subtle channels known as nadi, most specifically, the central channel that moves up the spine called sushumna.  the intense energy of Kundalini undulates in the body as it rises through the chakras.

Kundalini can also be seen as a result of the chakras connecting to each other. Theoretically, as the chakras enlarge, the spinning of one can enchance the spinning of the one above or below it.

Kundalini is basically a healing force.

niedziela, 18 września 2011

Ancient Aliens and Lost Worlds S03E08 pt 1

Bill Hicks - Third Eye

Gregg Braden (1 of 5) The Divine Matrix with Gregg Braden

Dolores Cannon: The Mayan Calendar, 2012 and 5D Earth

Ancient history of Reptilians and Demons Full Documentary

The Age of Transitions - [Full Documentary]

The Awakening | 2011 Final Version | Full Length Documentary

Spiritual Reality and Evolution to Cosmic State

Bruce Lipton: being a cell of Humanity & Letting go of the illusion of s...

czwartek, 5 maja 2011

oślepieni

oślepieni pędzimy przez życie zataczając koło
najpierw przekonani o świecie gdzie zabójcą jest życie
by w przyszłym sobie tego samego kata świata odnaleźć..
te same wzory nas samych choć odbijają się piętnem niepamięci dają szans wiele...
ślepota chorobą dzisiejszego czasu ...
pozornie rozumnie udławić potrafi zdziwieniem
nie ważne miejsce ni okoliczności ....
otwarcie jednej bramy zamyka oczy na inne
co otwarte winny pozostać niezależnie od myśli nie swoich
ukrywając siebie w górzystym krajobrazie wiecznie nowych iluzji
latamy na golasa jedynie w przekonania odziani pewni swoich racji
obedrzeć nas jedynie miłość potrafi
z jestestwa i swej tożsamości co wydawała się być własna ...
te same wzory wracają krzykiem opętane
warczą wściekłe na ślepoty powtórkę z rozrywki
a my jakgdyby nigdy nic monetą rzucamy swój los
udając głuchych dodatkowo żeby ślepoty widać nie było
niestety ku zdziwieniu swemu czy orzeł czy reszka
miłość na wierzchu wychodzi
w zębach trzymając trofeum z naszej głupoty

darikaeye

piątek, 15 kwietnia 2011

zmyślony świat zmyślonej dziewczynie wypadł ze zmyślonych rąk...
pojęła zmyślone życie i zamarła ....
nie ma już zmyślonej dziewczyny ....
wyszła i nie wróciła napadnięta przez zmyślone prawdy ...
każdy kolejny zmyślony początek jest kolejnym zmyślonym końcem...
gdzieś w środku tej zmyślonej nicości pomiędzy
siedzi ona w nadzieji że się odnajdzie...
ten zmyślony świat
tej zmyślonej dziewczyny ....

darikaeye...

niedziela, 3 kwietnia 2011

ja we mnie

gdzieś daleko pomiędzy mną a sobą przestrzeń niedostępnego świeci w ciemności
drogę wskazując upragnioną
bo ja nie jestem tym kim się wydaje nawet mnie samej
wypowiadane słowa niemal niemo wbijać się potrafią w duszy istnienie
pragnienie komunikacji z niewidzialną sobą rośnie w siłę
pozwalając jedynie na delikatny dotyk mnie
przyszłość połączona z przeszłością łączy jestestwo moje we mnie tworząc wzór
jak po kłębku do siebie wędruję stęskniona za sobą
i połączeniem jedynym co ślepotę w sokoła zamienia
jak wiele mnie we mnie samej co wychodzi mi na przeciw jedynie dla siebie wybierając odpowiedni czas na poznanie
szczątki pamięci jak kadry z filmu nieproszone projektują kolejne eureki przypomnień
nie znana mi ja we mnie niezapowiedziana, lecz gotowa jest na odkrycie ponownych narodzin siebie
Nie wiem kim jest ale kocham tą którą poznaję znacznie bardziej od tej której się zdawało że jest...
zaproszę ją kiedyś na kawę, żeby powspominać siebie
ale najpierw się z nią pogodzę.....
darikaeye

wtorek, 29 marca 2011

... siejemy co zalążek siebie ma
roztaczając na świat siebie wyobrażeń bezmiar...
niby jestem a nie ma mnie...
kolejne warstwy siebie zrzucam ze złością na podłogę zdarzeń przekonana że to JA...
zaraz potem stoje przed lustrem kolejnego teraz z kolejnym przekonaniem o mnie samej...
przygladam się i widzę nie siebie a mnie SAMĄ ... gdzieś na pustyni poszukiwań oazy zwanej nieskonczoność...
zrozumieniem nazywać śmiem delicje eurek danych mi w prezencie...
padam w końcu na twarz pokornie błagajac o jeszcze...
nie ma końca... nie ma końca zrozumienia...
albowiem TU na wieki uczyć sie będziemy...
darikaeye

środa, 2 marca 2011

znikam

Znikam czasem z przestrzeni jestestwa co życiem ktoś nazwał
z obrazu istnienia gdzie mieszkać na chwilę mi dane
w tęsknocie za niebytem
znikam przemierzając granice chcenia
z sił co rusz opadam gdzie walka krzyczy o byt...
...rezygnacja to przeraźliwy skowyt powinności co szamocze się o ściany płaczu samego siebie
gdzie kat ofiarą a ofiara katem się staje
a jedno drugiemu pamięć doświadczeń wyrywać pragnie
znikam czasem z tej przestrzeni pragnąc nie pragnąć
przysiąść gdzieś samotnie i napisać wiersz...
albowiem ten tylko wewnętrznie prawdą pisać można
reszta to jedynie interpretacje ....

01.03.2011
darikaeye
rozproszyć owoce złudzeń....
czyż wzrastające ego nie stanowi etapu przebudzenia z iluzji rzeczywistości?
wszelaka rzecz przecież na drodze wydaje się być rzeczywistością jego
gdzie w istocie kolejną kotarą przez którą przejść należy...
Jakże trudno rozpoznać siebie pośród mnie wielu i Ciebie gdzie ulepiony warkocz naszych istnień bawić ...się wielbi i śmiać ze ślepoty naszej ....
Ileż razy prawda złudą się jawi za którą gotowi byliśmy umrzeć prawie...
Ileż razy sens bezsensem zdawał się stawać
tylko po to byśmy otworzyć oczy zdołali na ogrom połączeń wszelakich bezsensów w jedną logiczną całość..
co za paradoks powtarzam...
żart stworzenia jakiś co ślepo i po ciemku wciąż wędrować nam każe ...
choć przecież ciemność nie istnieje wcale a brak światłakaleki z nas robi...
.... a może światło jest trybem ciemności i odwrotnie (?)
a my sami z siebie robimy kaleki....
czas przebudzenia....
01.03.2011
dariakeyeSee More

wtorek, 22 lutego 2011

środa, 16 lutego 2011

MY

szczęśliwym ten, kto poczuł szczęście cudze co jednoczy ziemię i niebo na chwałę Jego... szczęśliwym i wolnym od siebie ten, kto obruszył wszechrzecz dla połączenia w miłości gdzie imię jedno z dwojga się jawić jedynie może
tam na końcu świata, co sobą JEST, istnienie zaczynać się musi ..
gdzie wieloma stopniami

się jawi demontrując cierpieniem
nie ma mnie ani Ciebie .... iluzją bowiem okryci płoniemy ze wstydu patrząc w oczy rzeczywistości
jesteśmy jednym i tym samym co zrozumieć musi sens istnienia swój wieczny ...
wędrówki czas się kończy
więc nie trap się i nie zatracaj w wyobrażeniach umęczonej duszy
wszystko i tak będzie tak jak być miało i tym czym być ma
NAMI

darikaeye

Połóż mię jak pieczęć na twoim sercu,
jak pieczęć na twoim ramieniu,
bo jak śmierć potężna jest miłość,
a zazdrość jej nieprzejednana jak Szeol,
żar jej to żar ognia,
...płomień Pański.
Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości,
nie zatopią jej rzeki.
Jeśliby kto oddał za miłość całe bogactwo swego domu,
pogardzą nim tylko.
[PnP 8,6-7]
„Biblia Tysiąclecia: Pieśń nad Pieśniami”